De hondenschool is een feestje, lekkere geurtjes, veel snackjes en Catootjes grote vriend is er: Duco de herplaatste chocolade kleurige Labrador.

Thuis is ze altijd samen met haar moeder en oma. Racen door de tuin doet ze met de Border Collies. Maar, op de hondenschool is ze “alleen”. De eerste puppylessen waren er voornamelijk Doodles in een klein formaat en daar kon ze niet zoveel mee. Deze Doodles blaften en gilden om vervolgens hard weg te rennen. Dat laatste was wel in orde maar op het moment dat Toot de achtervolging in zette ging het volume nog wat omhoog. Dus even kennismaken en aan elkaar ruiken was er niet bij.

Na de pups kwamen we in de puberklas terecht. Vier grote Labrador kerels. Ze keek het even aan en mengde zich toen in de groep. Uitgebreid werd er aan elkaar gesnuffeld en Toot maakte een mooie cirkel om de groep om wat medestanders te krijgen voor een outrun. Nu is dat niet de core business van de gemiddelde labrador maar Duco draafde toch gemoedelijk achter haar aan. En toen was het beklonken. Iedere les is mijn verliefde puber “over the moon” zodra ze Duco ziet. Ze kijkt goed wat hij doet en volgt zijn voorbeeld. Heerlijk, want Duco kan alles al beter. Hij is in deze groep gekomen om te bepalen wat zijn niveau is en hoe hij zich verhoudt tot andere honden. Als je een herplaatser zoekt, kun je je geen betere hond wensen dan Duco.
Na de oefeningen mag de groep samen spelen en zelfs de incidentele Doodle is niet meer interessant, ze volgt haar grote vriend overal.

Praktijkles in het centrum, de eerste keer meteen over een boekenmarkt. De parkeerplaats begon al druk en lawaaierig.  Duco nergens te bekennen. Die bleek in de parkeergarage te staan. We gingen ze tegemoet, drukke straat, motoren, gillende kinderen en overstekende katten. Zo veel om in het oog te houden. In de verte doemde de vertrouwde gestalte van de bruine Labrador op. Vreugdedansje van Toot en samen met Duco de drukte het hoofd geboden.

Hoogtepunt was de les rally Obedience. Duco deed het geweldig en Toot vond het ook een erg interessant spelletje. Zorgvuldig volgde ze mijn aanwijzingen en ze snuffelde alle geurtjes op die ze onderweg tegenkwam. Vooral de route die Duco liep was favoriet. We hebben zelfs nog een stukje los gedaan. Ze houdt van samenwerken en de geur van alle honden was vertrouwd.

Tot we na een korte vakantie een andere samenstelling hadden in de groep. Duco, super gehoorzaam en ook al wat ouder, was doorgestroomd naar de Obedience groep,  Catootje was ontroostbaar. Ze bleef maar naar het hek kijken of hij nog zou komen.
Gelukkig was de liefde wederzijds. Dus op Whatsapp hebben de baasjes van Duco en ik afgesproken om samen te wandelen. Bij een grote vijver. Zodat ze heerlijk samen in het water kunnen spelen en eindeloos aan elkaar kunnen snuffelen.
Opposites attract, dat is duidelijk.

© Margreeth Jongenelen